Gaze

تهاجم تدبیری است که در معرض انسان با اعطای دست میان شاپرک های خونین بال شکلی عبوس می گیرد، آتش خطرِ مرگ به سوی ش و کلمه با زنگِ چرک ها به صدفی دندان ها آ ویخته می گردد، پیله انسداد تنهایی و توهم درد در توده های زندگی که وخیم است و ملتهب. اختلاف دوسو میانمان دیوار نیست طرحی است با پنجه های برعکس بر آجرِ خام اگر تاجِ زنگار و عبای شماتت سرهم کنی بروی تمدن آوار گشته بسانِ فشارِ دندانی بروی پیله و پرواز مرگِ به سوی پروانه کرختی ستونِ خانه فرجامِ افسار گسیخته که با هیچ ذره بینی وا نمی رود اجزایش یکپارچگی ظلماتِ کانونِ ذهن مسلط است که هرگاه بی اختی...

ادامه مطلب